 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
Апалі хмары – кудзелі клочча – з начное цьмы за шэры небасхіл. А маладзік ад пацалункаў ночы у рукі дзеўчыны упаў бязь сіл. Зарою сьветлай неба закранула. Збудзілі птушкі поле да жыцьця. А я зусім пакуль што не заснула – гаворцы з сэрцам не чутно канца. Паэтаў сон і недарэчны. Тут мары зь яваю не пагадзіць. То – дыялёг, напружаная спрэчка Таго, што ёсьць і як магло ўжо быць.
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2020. Беларусь, Менск.
|
|
|